Motor verhalen

“Ik ben Rik en ik wil motorrijden” voor veel van mijn generatiegenoten een bekende uitspraak uit Pittige Tijden en een zin die vaak werd uitgesproken als iemand mijn naam hoorde. En een zin die ook heel erg toepasselijk is: ik wilde al motorrijden voordat ik kon lopen. Ik liep in groep 1 al met een Harley-Davidson pet rond en had een fiets met verlengde voorvork. Eigenlijk ben ik altijd gegrepen geweest door alles met een stuur en een motor.

Reikhalzend keek ik uit naar mijn achttiende verjaardag zodat ik mijn motorrijbewijs kon gaan halen. Voor mijn zestiende verjaardag kocht ik een Honda MBX schakelbrommer om de motorervaring zo goed mogelijk te benaderen. Ruim voor mijn achttiende verjaardag kocht ik mijn eerste motor bij Zaanstad Motoren in Alkmaar, een rood-witte Honda CBR600 F2. Ik bleef zo vaak zo lang in de winkel rondhangen dat de eigenaar mij een bijbaantje aanbood. Ik voelde mij helemaal op mijn plek en begon met motoren wassen, toen banden wisselen, toen klein onderhoud en later volledig onderhoud en verplaatste mij daarna van de werkplaats naar de showroom, kledingafdeling en daarna het onderdelen magazijn. Toen ik daar lang genoeg stond verloor ik de interesse, lees hier meer over onder ADHD.

Ondertussen volgde ik wel de MotoGP races en reed zelf regelmatig op het circuit en las ook verschillende boeken over grootse motoravonturen. Het meest bekende onder motorrijders is de reis van Charley Boorman en Ewan McGregor, in 2004 vertrokken zij op twee BMW GS1150 Adventure motoren vanuit Londen om de wereld rond te rijden. Via Europa, Rusland, Mongolië en Siberië en vanaf daar naar Alaska en Amerika door om uiteindelijk weer in Londen te eindigen. Het boek en de documentaire serie heb ik meerdere keren gelezen en gekeken. Altijd met een nieuwsgierigheid naar het gevoel dat je krijgt tijdens zo’n ervaring.

Drie jaar later reden ze met motoren van Schotland naar Kaapstad tijdens de Longway Down, ook het boek en de serie van die reis heb ik verslonden. Samen met de inspiratie die mijn ouders mij gaven met hun reis werd een eigen avontuur een persoonlijk doel.

Waar Charley en Ewan met een volledige crew en een flink budget aan hun reizen begonnen zo anders is het verhaal van Paul van Hooff.

In 2005 is Van Hooff is 41 jaar, alleenstaand en een succesvolle journalist die in de motorwereld en voor omroepbladen werkt. Maar hij is ook een man met een droom. “Je leeft een leven maar één keer. Als je dan een bepaalde droom hebt, dan vind ik dat je aan jezelf verplicht bent om die te verwezenlijken.”

bron: motorrijders.nl

Met een beperkt budget en een oude Moto Guzzi vloog hij naar DeadHorse Alaska om vanaf daar naar het Zuiden te rijden. In een post op facebook las ik voor het eerst over Paul zijn reis, hij was blut en een motor magazine plaatste een tekst met de volgende strekking.

Je kan Paul misschien een klaploper vinden maar hij doet iets waar jij alleen van droomt, door geld over te maken kom je dichterbij het avontuur dan je anders zou komen.Oliepeil.nl

Ik maakte ook wat geld over met de belofte dat mijn naam vermeld zou worden in zijn boek, het boek kwam er en toen ik dat las durfde ik weer meer te denken aan het realiseren van mijn doel.

Er volgde nog een reis en boek van Paul, van Amsterdam naar Tokio met nog meer geweldige en soms onvoorstelbare ervaringen. Na zijn avonturen is hij uiteindelijk op 61 jarige leeftijd overleden.  Kickstart.nl

Door de jaren heen heb ik tal van ideeën gehad over een motorreis en sommige ook nog tot verschillende punten uitgewerkt tot plannen maar verder kwam het niet, ook dat is ADHD.

Maar uiteindelijk kwam de reis er toch, niet op de motor maar op de fiets.

Lees hier waar die inspiratie vandaan kwam.